Pas op anders preek ik 3 uur ... !

Het was gezellig op de Rommelmarkt, een leuke dag vol activiteit, met allerlei bevlogen gemeenteleden die keihard werkten. Veel ‘rommel’ maar ook leuke spelletjes, een bak-kraam, een lekker kopje koffie of thee met iets erbij.

Er werd ook veel gegrapt. Onder andere dat je moest oppassen met wat je tegen mij zei, anders zou ik voor straf 3 uur preken. Nu weet ik niet wie daar eerder het loodje bij zou leggen, maar inderdaad een preek van 3 uur zou wel een straf zijn.

Tja, de preek. De laatste tijd besef ik me goed dat de ruimte die je als voorganger hebt een bijzondere ruimte is. Ik mag daar gaan staan en zeggen ‘wat ik wil’. Ik bid steeds dat het niet mijn eigen woorden zijn, maar God zijn woorden aan jou, aan u kwijt kan. Dat de spreker ervan verdwijnt. Dat gaat niet helemaal, maar ik zou het mooi vinden. Dat Hij met je spreekt. Een woord meegeeft. Dat hoeft niet veel te zijn. Hij weet wel, dat wij vaak niet veel kunnen meedragen, op één dag. En dat hoeft ook niet.

Want het manna in Israël is zo’n prachtig symbool voor ons dagelijks geestelijk voedsel. Het manna dat elke dag opnieuw geraapt moest worden. Als je het probeerde te bewaren voor de volgende dag, was het niet goed meer. Zo blijkt dat je telkens opnieuw Zijn Woorden moet verzamelen voor jezelf. Door je eigen Bijbel te lezen. En voor wie nog geen Bijbel heeft waar hij/zij regelmatig uit leest; zoek een vertaling uit die goed bij jou past. Jouw persoonlijke Bijbel waar jij graag uit leest. Ook als we met anderen samenwonen en er een Bijbel voor het hele huis is, is het goed voor jou persoonlijk om toch je eigen Bijbel te hebben, waaruit jij lezen kunt. Weet men als men dat boek tegenkomt ‘dat is de Bijbel van…’, dan is dat een goed teken. Een getuigenis op zich. De eigenaar van die Bijbel vindt het belangrijk om zelf met God in contact te staan. En daarom slingert die Bijbel nog weleens rond. Zij, hij, wil Gods Woorden lezen. Het is niet alleen de krant die rondslingert of het laatste tijdschrift waar je dol op bent. Ook die Bijbel. En dan hoef jij echt geen urenlange Bijbelstudies te beleggen elke dag, maar lees je gewoon dagelijks een gedeelte. Op een vast moment. Dat kost maar weinig tijd. Om voor elke dag manna te rapen waardoor je geloof levend blijft.

Het is in die persoonlijke omgang met God dat er iets gebouwd wordt, waardoor de preken van een voorganger (laten we ze maar op 20 minuten houden ongeveer) een extra ondersteuning worden in je relatie met Hem. Die preken worden prikkelende momenten, duwtjes in de rug, troostende armen, vermanende vingers, en alles wat ze soms kunnen zijn. Maar ze ondersteunen altijd het contact dat er al is, dat er al mag zijn, en dat Hij graag met jou heeft, wie je ook bent, hoe druk jij het ook hebt. Het mooie is namelijk, dat Hij in die drukte Zijn plannen afwikkelt met jou. En het zou toch jammer zijn als je daar aan voorbij gaat. Als je niet ziet, hoe Hij Zijn weg elke dag met je gaat. De mensen die Hij (toevallig? zeggen wij dan) op je weg zet. Die 5 minuten Bijbellezen maken ons ontvankelijk voor Zijn stem. Die stille stem, die tot je spreekt. Je terugroept, of aanmoedigt. Die stem die je zo hard nodig hebt.

Heer, U hebt mij hartstochtelijk lief, leer mij Uw Woord en Stem te horen