Ik zie vrienden handen schudden

In ‘What a wonderful world’, gezongen door Louis Armstrong op een niet te evenaren wijze, vind je deze zin:

I see friends shaking hands

saying how do you do

But they're really saying

I love you.

Was de schrijver (of de schrijvers, het is mogelijk door meerdere mensen geschreven) verliefd, waardoor hij de wereld zag, als door roze glazen? Of moedigt het lied ons aan om de wereld te zien zoals ze werkelijk is? Het gaat in het zinnetje om ‘vrienden’. Vrienden die elkaar de hand geven. En elkaar daarbij vragen ‘hoe gaat het met je?’

Achter dit schudden van de hand en de gebruikelijke vraag (hoe gaat het?) ziet de schrijver een diepere werkelijkheid: ‘ik heb je lief’.

Lang geleden zag ik mensen handen schudden in de kerk. Ze keken elkaar daarbij in de ogen, en zagen soms dingen die met geen pen te beschrijven zijn. Dankbaarheid, vragen, zorgen, blijdschap, geloof, vermoeidheid, hoop of een mengelmoes van die dingen. Ze gaven elkaar een hand, en vroegen ‘hoe is het met jou?’ Bij de koffie, of in de garderobe, groetten ze elkaar. Soms een klap op de schouder of een speelse prik in de zij. Grapjes klonken, een lach er achteraan. Lang geleden zag ik op een eerste dag van het nieuwe jaar - zo goed als - wakkere aanwezigen. Hoe ze een grote kring vormden, en iedereen die er was een hand gaven. Niemand sloegen ze over, dat was heel belangrijk. Daarna vouwden ze samen de handen, een gebed om zegen. Voor iedereen.

Lang geleden

Ik vouw mijn handen, bid: dat ‘lang geleden’ wordt ‘binnenkort’. “Binnenkort, zie ik mensen handen schudden in de kerk. Ze kijken elkaar daarbij in de ogen en zien dingen die met geen pen te beschrijven zijn…”

Neem iemand in gedachten die je weer graag een hand zou willen geven. Neem even de tijd om aan hem of haar te denken. Hoi, hey, hallo: hoe gaat het met jou? How do you do? I am really saying: I…love you 

Dat we elkaar met liefde mogen groeten in 2021!

ds. Inge Eckhardt